Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

görünürde yol gider
önü yokuşla bayır
gözünde sevi eder
yokuştan yolu ayır

yüreğinde serpinti

başka biriydin nursuz
yüreğimi çalmıştın
gülme bana uğursuz
yüreğimi çalmıştın

okusan da düzlesen

yitirdiğimiz anda çocuk yanınla yüzüm
allak bullak olurdu bunu bilmez misiniz
kocaman yangınlarda günle bitirdiğimiz
silmez misiniz akar gözyaşında mutluluk

özgüven devrilmeden hüznüne derildiğin

çığ deresine düştü
çığlık çığlığa kaldığım anda
bulutlardan bekleyen
deniz karşılasın beni

geceler boyu ağladığım

telefona çıkmadı
deyip durma boşuna
ilkyazında bakmadı
deyip durma boşuna

iliğime akıyor

deli kız gibiydi gelişinde bak
yelinde savrulur eser tozuna
çalının dibiydi yeşilce kabak
selinde eylülün keser buzuna

güzelliğine uz deli tay coşar

tartı ayar kaçırdı
kayarını bulmalı
artı değer uçurdu
sayarını bulmalı

inse yetmişe kilom

yüzüne değmeden
sesine tutulmuş beden
saçlarına tutulmuş
kara gözleri mıknatıs karşısında
karagözlerini çekmede

gece yarıları
debreşen uyku
gelmez bir türlü
ipin ucu kaçar
koştur allah koştur

ey dünyanın insanı
filistine kıyan var
düşündükçe cinsani
filistine kıyan var

kime geldi kim geçti