Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ah olmasaydı ayrılık
birlikte düşler
birlikte hayaller kurardık
gönüller
mutlanırdı

kim bilir
bir çocuk ağlarken
uyuşurdu bedenim
ah edişimde ölür müydüm

o anı bilirdim

bahar gelecek
dağlara çıkacağım
serin coşkulu
günün sabahında

sürtünsün geçerken

gecede is kokuyor
ziftlenmiş üstelik
sessizliği dokuyor
çiftlenmiş buselik

yalnızlığıma dolun

yolluğu hazırlamış
pulluğu hasırlamış
çiftle çubuk içindir
culuğu nazırlamış

katığı torbasında

güldalı sevgisi
sonsuzluğunda
ucunda iyiliği
güzelliği düşünemezken

dil olmuş gözleri

bıraktığın yıkık dökük
yalnızlığın kıyısında
gözyaşlarıma yükledin
derdini kahrını

bıraktığın umarsızlığa

bahçe menekşe moru
sümbül leylağa koru
ay ışığından güzelim
yıldızlarından doru

uzatmaz mı dalından

mani sırası yirmi
il plakası yirmi
öğretmenimde der mi
kel alakası yirmi

derdine umar olsa

sabahtan kalkıp okula gider gibi
kuruşuna dek bakkala öder gibi
biz türküleri türküler bizi söyler
gariban çocuk babasın yeder gibi

saatler boyu çaldıkça söyledikçe