Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mektup yazdım köşeli
içi duygu döşeli
öyle bir yar sevdim ki
gülleri menevşeli

evlerine varmadan

yanık söğüdün dibi
kalabalık kaynıyor
kanıksandığı gibi
kalabalık oynuyor

yolu sarhoş bürüdü

dalın ucunda
damlacık ışıklanır
çulun ucunda
lokmacık kaşıklanır

dilin ucunda

bıktı beklerken
topal bir yelkovanı
akrebe küsmüş

serilip serer serper
azıcık korkup ürper
akımda kalmayasın
şeytan gibice çarpar

damlayıp da düşerse

Sevgisinde sevdaysa
Kederini unuttu
Ayakları yerdeyse
Kendince bir yol tuttu

Kavrulunca pişmedi

akşam kızıllığında
kan(a) mış geceden geliyorum
üst baş kankoyusu
uzattım yar ellerimi
düşmesin yüreğim
kırılan umutlarıma dönmesin

sevinesin cıvıltılarda
yavrucuklarınla birlik
ne yer ne içerler
bu karda bu kışta
dürdüm önüme saçıldığım yollarda
ayak bastığım yerlerde kaldı aklım

sayılı günler tez geçer
bayramınız kutlu olsun
sazlı gönlümü söz açar
bayramınız kutlu olsun

elin kızıdır ilacım

Cılga yola
Estikçe poyraz
Mavidir gülüşün
İnce sızı
Lale rengi
Elinde düşün