Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

akşam kızıllığında
kan(a) mış geceden geliyorum
üst baş kankoyusu
uzattım yar ellerimi
düşmesin yüreğim
kırılan umutlarıma dönmesin

sevinesin cıvıltılarda
yavrucuklarınla birlik
ne yer ne içerler
bu karda bu kışta
dürdüm önüme saçıldığım yollarda
ayak bastığım yerlerde kaldı aklım

sayılı günler tez geçer
bayramınız kutlu olsun
sazlı gönlümü söz açar
bayramınız kutlu olsun

elin kızıdır ilacım

döküldüm
doluyla
topraklara
değdim
sellere
çöllere

diktiğim güller
büyüdüler boy boy
büyüsü renk renk
buhursu farklı tane tane

diktiğim güller

delindi
karabulutlar
bardaktan boşanırcasına
döktü şakır şakır

salındı

yaz yanarında serkeşliği dağılır
göz pınarında damlaları yığılır
selama durdu güne bakan yanında
duygularını sesli dile dökünce

maviliğe düş yakamozla çoğalın

başıma sevda değdi
kırık kolum kanadım
yar başın öne eğdi
kırık kolum kanadım

kalem oynar kaş üste

kar yağdı
içimiz kor
dışımız buz

kar yağdı
tırnak geçmedi

işe giderken önce
cebe birgün sokarım
yalın boyasız günce
baştan sona bakarım

boş kaldıkça elimde