Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

söylesem derdimi dağlara taşa
sığacak bir yere kalır mı bilmem
eylesem bendimden köze ataşa
sağacak bir dere kalır mı bilmem

benimle ağlayan benimle gülen

sus
sevi
çıkmazım
alnımda iz
darağacım giz
kırlangıçtan öte

kalkıp gidelim
gözün kalmasın orda
haddini bilir
sözü çalmasın hurda

uyanın kuşlar

incecik çiselenir
kara tren geçince
gelinciğe seslenir
gül baharı seçince

sırıtır durur kadın

bulutlar yelden kaçarak
boşalır göz yaşlarıyla
üstümüze damla damla
herkes bir yol bulurda
kalırım orta yerde ıpıslak

katline ferman
için kırılır elem
alnın yazgısı

0405106denizli

savurabildiğince yel
sevi umutlarımı
düşlerimde döküntüleri
savur göklere
mavilerde erinçleneyim
yalansız geç karşıma

kalemi kıracaksan
kağıda yanaştırma
alemi saracaksan
damağı kamaştırma

gözünde ışığın yok

kalemimi düşürdüm
dudağımı ısırdım
yazamadım üşürdüm
eşiklenmiş mısırdım

akmemeden emince

gidenlere yalnızım
kalınca bir başıma
sessizliğime nazım
kalınca bir başıma

düşlerine daldırıp