Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

titrer parmağı
yazamaz doğru dürüst
hüzün dolusu
dizelere serpilen

dağınıklığı

serden ve yarden
geçebilmek kolay mı
ipsiz asıyor
bıçaksız kesiyorsa
ateşsiz esiyorsa

nice can soğulandı
elimizden tutarken
gözünde buğulandı
telimize batarken

kasılmadan kibire

hüzünlenince
yorgun düşer bedenin
kalır akşamdan
karanlığa gidenin

ırak ormandan

gecenin deminde rengin
şehir gürültüsünden uzak
yağılar çıkacak şimdi
iti kopuğu arsızı hırsızı
karanlığa karışarak

cama buğusu düşer
gelincikten kırmızı
toza dumanı deşer
gel incikten kımızı

yılkı atından insen

gam taşısam dereye
yerim düzlenir gider
düşman girse araya
yarim sızlanır gider

yel eser ılgıtlanır

serince derin gecede
yüreğinin kıyısından
derince daldı yücede
değeceğin sayısından

yiten düşler ötesinden

seker kuruş örneği
yerinde suyu mudur
tarla kuşu ördeği
derinde kuyu mudur

çoğu ileride mi

bre rezil duyuyor musun
bre tutsak yalınlıklara
dizlere baldırlara tutuk
başında tumturak
sensiz olmaz mı sandın