Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bahçede gonca
tomurcuk vermiş ise
kırda hatmice
yumrucuk olsa n'olur

yakınında dil

sümüklü böcek
bölündü uykusundan
ot yumuşacık

aydınlığa dol
sırça köşk kabuğunda

görmeliydim süreği dilime pelesengin
aymazlığına bakma geçilesi gündemi
engel olunan ana kalınca örmeliydim
demi kör kuyuların üstüne benzetilsin

sindirilsin köşede ocağında düşünür

gezi sırasında
cicenle iki ramazan
haydi ordu bozan
fışkırıyor suyu
sultan ahmet parkının

hüzün dolusu
acıya dayanırken
sütü bozuğun

saklar yüzünü
ağıta aksa gönlü

sulanırsan erkenden
bulanırsan ekenden
elamanda çekenden
kınar gördüğün doğru

canım bayır düzüne

ırmağa akacaksın
buzlaşacak suları
ırakta bakacaksın
tozlaşacak suları

yağmura buluta dol

yeli çevirdi
gemileri yakınca
olanca sözü
boşuna mı savurdu
yüreğimi kavurdu

öyle öyküler alma
muştusun geleceğe
şöyle büyüde olma
puştusun çeleceğe

kanıla kızıl boya

günü kadının
en sıcak sarıldığın
ağız tadının
uğruna yorulduğun

su gibi elzem