Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yokluğundayım
korkun sinmiş vuruyor
kokusundayım
erken dinmiş duruyor

sürem bitmeden

gözüne sıyırdığı masmavi bir alt geçit
yüreğime doluyor sunduğun dizelerden
gecede çoğalıyor yunduğun gözelerden
seyrek çalısı örgün bahçeye yaptığı çit

kırlangıç çığlığında bahara açılış var

gidenler gitti
dönülmez yoldan
akıyor deli taylar gibi zaman

keşke bulut ağacının dibinde
saklanan çocuk olsaydım

buhura doldu içim
damlacığı kan gibi
sarardı soldu biçim
damlacığı kan gibi

bakır çalıkta batar

badem çiçeği
sevincindeyim güne
umuda açmış
dalın ucunda bulut

çiçek bürünmüş

gülmüş serçecik
şarkısında günaydın
toplar gagası
üşümüş de incecik
hiç yaşamamışız
gece terleyeni kimdi

gün
özler
giderse
biliyorsun
ateşe uskur
gürüldeyip yana

de bildiğini
yüzünde ki pırıltın
ülke gibiydi
dilin dağın şırıltın

gözünden uzak

şehrin çocuk tinli ozanı
yoruldum körebe oynamaktan
çözüp göz bağımı
duruldum düştüm gözlerden

dayanağım yok umarımda

şafak sökün ederken
uyanıyor renginde
kiremit ova erken
güne karışır tanda

bağlamamın telleri