Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yıldızlar tanık
uykusuz kaldığım gecelere
seni andığım doğru
sevi iksirine kandığımda

düşlerimde sevilendi

uzaktı ışığa vurgulu anda
arıyor muydu soruyor muydu
kendinde buluyor muydu
yalnızlığını sökebildi mi

berraktı acılara nokta koyduğunda

dağlar neden yastadır
hüzünlenmiş eteği
yeşil alan sestedir
özümlenmiş peteği

nohut karası dudak

gelinciğin doyulmaz ağırlığında acı
gözlerinde al al olmuş
kirpiklerin ıslak
burnun silmekten kızarmış

yaşam camın gerisinde

düşlerken
kondurdum gece düşleri
konsun kargalar dala
açsın kapatsın güneş
karın tokluğuna emeğim
-güleyim mi karşıma çıkana

bulutlar kaba döşek
yat üstüne uzunca
maviliklerder deşek
yıldızların hızınca

ırmak nasıl kanıyor

istemekle olmaz her şey
bazılarında da
çaba göstermen gerekecek
başka olacak tadında işler

az ile yetinmek

yıllara verildi ara
kabuğu bağladı yara
sıdınca macara
deşse ne olur
deşmese ne olur

paspası düşmüş
gün gibi serildiniz
üzerimden kop
ucumda gerildiniz

mavi bir düşmüş

sürgünlerini sıyırdım bağın
suyu yürümüş ağlıyor hemi
damlatarak göz yaşlarını
baharı yola düşmüş erden

ağlayanı geçer birazdan