Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bu dibek taşı
gidişti sırtı kaşı
bize gelir mi
geldi geçti yıl başı

an atındasın

buğulu gece
oturur gözlerime
kuyuda hece
batırır özlerime

buğulu gece

bir çatal uluydu
bahçemde ki kiraz
göz üç saplı aradı
bulamadım ki

korku karanlıkta çoğalır

sev birisini
delicesine sevse
adı dolanır
dilinden hiç düşürmez

güzel haşarı

onca sarsılan ülkem
kalkabilmeli dimdik
aymazlığına muhkem
astarı yüzünden dik

yapaylığından güler

Bu kavga doğuştandır, Habil’i Kabil’i gör
Ne dünyam ne ahiret, çıkarım önde çıkar
Bana ne kalır bilmem, çalının dibinde kör
Kendime emin isem, yıkarım günde yıkar

Özelin yola yöntem, Allah neyi verdiyse

dizilir dizilerden
para edecek şeyi
incecik yazılardan
yara edecek şeyi
nasırları ısırdıkça yüreğini
küçük anılar düşer küçüklüğünden

bu günü koy yarına ser
gözlenmiş günle batarken ufkunda yanar yüreği

senin gerçek dediğin
yalana çıkar demem
bilse ne halt yediğin

gülücüğün sunar salacak
ardında gözü nemli yakarı
yeni bir uğurlanışta gidişi
ne fark eder er ya da dişi
bu gün oysa yarın sen
ya da ben bizim oğlan

beden gizin elinden
ne olduğun okunur
söylendiği yelinden
bazı değmez dokunur

sımsıcacık dostluğu