Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geçip gitme önümden
seçip itme yönümden
gölgesinde yaradım
alevinde sönümden

sardı kara karınca

gölgesine acım kanatlandı hep
yangısına ciğer dağlıyor yürek
ağılanıyordum bakışından kop
çıngısına değer ağlıyor yürek

yanılgılar içte yanardağ sundu

gölgesine değmemiş
temmuz yanığı teni
delibaşın eğmemiş
çıkar içinden beni

gülüşünden ötede

ele avuca sığmazın
çamın gölgesine gel
savurunca yığmazın
damın gölgesine gel

bir anından öteden

elim ayağımda dolanır
gelişimle koca köyüne
poslu kedi bile yalanır
koyağındaki pati yüne

yıldız köşküne çıkınca

gelen güne geçerde
halinden yaşamadı
mumla arar seçerde
çölünden aşamadı

kaçtı derde bulaştı

kara gecede al ışık
alında yandır beni
özlem ipeğinde şık
yelinde kandır beni

gün batarken yakala

gönül gözüne yağlık
ışığına kör olma
yürek közüne sağlık
aşığına har olma

derdi tasan sevgiyle

yakarırsan yukarı
sevda sunağı gönül
yerindedir çıkarı
şeyda konağı gönül

gözlerinde kör

gönül güzlere değmiş
yanmış közlere dönmüş
sevmeyi unutunca
canlıca sine inmiş

sözün kalbe sapladı