Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağdan aşarak
kem gözlerden taşarak
kucaklaşarak
geliyorum gül artık

uykudan uyan

gelmeyeceksen bir daha
ağzına kilit vur öyle git
aydınlığına kamaşmasın
yalın kat yalnız durulursun

bilmeyeceksen kıymetini

geceleyin hep
koyulduğu zamanda
uyanır sese
kapıdan gelmiyorsa

neden belirsiz

ucunda dalı
buda tomurcuklansın
zamane yeli
sevinç yavrucuklasın

sızımdan aldın

karanın güzelisin
rengindesin şarabın
buranın özelisin
cengindesin yar ab’ın

özgürlüğe koşunca

kuytusundadır
karanlığında gizi
imlenir yürek

kuyusundadır
yaralıdır dert izi

bir köşe başı
çöreklenişinde an
yılları örter

geldiği belli
ayaklara dolaşır

gidişten rahatsız olmayıp kalan
şaşırdı ben gibi şerenler* gelsin
keyfi pek yerinde solmayıp alan
insanca yaşamı yerenler gelsin
-ülke nasıl kalkar kalkınma görün
-uymayanlar varsa dışlara sürün

aşılmazı aştı mı
denizleri taştı mı
usu kaçık şaştı mı
gelsin artık neredeyse

çöllerde kimi aradı

tan yelinde kokunla
sal gelsin yörük kızı
yürek yakan okunla
del gelsin yörük kızı

üveyiğin yelinde