Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

aslında da dalarken
yalnızlığın koynuna
olana gün dolarken
basılırdın boynuna

dindiremez ensesi

ebem gibi kapandım
saymaz dolmadan saydı
elde çatal sapandım
caymaz olmadan caydı
kör
kütük

arkadaşın gibi dinle
sözlerini batıp kaçma
sütü bozuk bildiğinle
özlerini çatıp kaçma

çalışma düsturun ola

sözcük bitince
sessizliğe egemen
suskun sokağın
yokuş kaldırımında

şiir uzadıkça

aklında tutamazsan
parmağınla sayasın
günleri unutmazsan
cırmağınla yayasın

bakışlarında kırgın

arılaştıkça dilim
sancıların bedeli
sokacındaki yelim
yüreğinden edeli

loşluğundayım günün

bebek kokusunda uyan
mutluluğa boyan
bir gülücüğüne eğer
bir ömürlük bağlanan

ateşinde ağaran

üzüldüğüm gündeydi
kuruyan yaprağında
süzüldüğüm öndeydi
koruyan toprağında

unutursam o günden

tanla doğardı karşımda
karanlıklar yiterdi tenimde
sabah uyuma isteğim gabarır
aydınlığa gülüşür gölgem

gözünde yansır gündoğumu

deniz renginde
olmalı benim sevdam
gökyüzünden de
bulut olmalı sevdam

toprak kokusu