Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yosunlanmadan ayakların
tez gelesin derim bilesin
yalnızlık bükmeden belimi
gerçek kırılgan varlığımsın

bu gece yanımsın ne güzel

gün doğarken
alınmadan yaza merhaba
deme şansımız varsa
yosunlanmasın yüreğim

olası güzelliği evrenin

yosun tutar mı
uyaksız duygulardan
dipsiz kuyuya
yazılan şiirlerim
deli dolu akarken

sevi küçük saksılara sığar mı
fesleğen kokusu demez miyim
güneşten aldığım ışık
sevi üzerine tutuldu
gözyaşım da gerekliymiş

boğazına vardı gırtlağın tutup
sığabileceksek elimizden dar
insanlar kovardı türü unutup
yığabileceksek yelimizden yar

tutkularımızdan sarınır mıyız

yordun geceden
kara masal içinde
ne okuyordun
keder tortularında

oturuyorum

yorganından bilirsin
solurken duy sesimi
urganından belirsin
yağlarken nefesimi

aynalardan kırlığın

gösterme sakın
aya benzer yüzünü
benden de yakın
oya sezer özünü

görüyor musun

yorgun kalınca
kuşkulu öznesinden
karanlık biter
güneşe ötesinden

gün biriktirse

saati bilmem kaçtı
güzel şarkılar sundu
sesine ahenk uçtu
göz yaşlarıyla yundu

an izleri teninde