Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hüznüne dolmuş düşü
ağlamadığın anda mı
dağladığın yanda mı
iki kaşın arası zaman
saçlarına kına yakışına
ırmağın boyuna akışına

şiirden içe
aykırı dizelerdi
düşürdü hiçe
kırılan gözelerdi

yürekten kopan

hüznün yükünden
kurtulursanız eğer
yürekten sevinç
mutluluğunda boğar

yakalarsan gör

iğde çiçeğinde semt
kokusuna boyanmış
kütüğüne kalır kemt
dokusuna dayanmış

türkü tadında saydı

iki
göz
arasına
gelir

içten bitiren özleyiş
sabahın seher yelinde
bekler eserek sözleyiş
yağmurun akar selinde

sevda besler ayışığı

içten eridi kinim
kimseciği bilmesin
nedeninde bitkinim
kimseciği dilmesin

saçakları buzuna

içten gele
erinçle tuttuğun kol
bakışlarında yok olurken
için titrer sorulmadan

mutluluğa

bir içtenlik denizinde
boğulur gibiyim son anda
çekiyor burgacına
tüm olumsuzluğa karşın
küçük bir çocuk gibi
azarlamakta oynamakta

varsayalım
kurak gerenli bir toprakta
bir ağıtın içindesin
çocukça bir davranışla
öptüğünde seni
başın göğe erer mi