Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dururken elif
düştü dilden karanfil
gözleri kandil

soluğum durdu
bir düş çıkarıyorken

ol aşağı kaçanlar
elinde dalın kurur
al başağı açanlar
yelinde alın vurur

kipsizin kuşağında

o günden bugüne
kanatları yosunlamış
yarasa kanadındadır
an

ayak izi sinin yer gök arasında

ökse bir sevgili mi
soluğunda uzar gider
yüreğimin dili mi
yoluğunda tozar gider

çürük sevi öznesi

Nerdesin dost
Gittin gidişin o gidiş
Ne zaman dönersin
Yolların tıkandı mı?

Nerdesin dost

ağaca döndüyse dalı olurum
çiçeğe dönerim seni solurum

nedensen dardayım

çiyim kırağıyım yakan güneşte

nergiz dalında
açan çiçeğim
gelen baharın
öncel muştusu
tanı

neredeyim ki
ıssızlığında şehir
bomboş kalmışım
yalnızım çarşı gibi

kuyuya salın beni

toprağa serpti tohum
aç değilim dost tokum
neredeyim bir bilsem
olduğun yerde yokum

yağmura mı yağdığım

göz göze gelemezdim
boğa gürlerdi ses tellerinden
dehşet marşlar saçıldı
ürktü yüreğim

göz göze gelemezdim