Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

karanlıklarda
sabahlanıldı hep
idare ışığında
çalışıldı geceleri

gezmeciniz gelirse

aydınlıktır sevinin yüzü
yüzünde gülüşün fesleğeni
yanar özden bitimsiz ateşi
yüreğinde açar nar çiçeği

seviye karışırsa cinler

her rengi kokup
gözlerinden demlesem
sevgiye sarıp
derininde çimlesem

sorulmadıkça

susma
gizemli olsun
ayrılığın canavarında savrulacağımız
çıdamlar sindirmeyecek gönülleri
çelişkili gamzeler yanıltacak
bakışlarında kurallat

susma an geçti
söyleyeceğim şimdi
güne doğarken
ölü gibi gezerdi

gölgesinde kan

beni yağlı kurşunla
vursalar da susamam
dürüp akça kefenle
sarsalarda susamam

kurutsalar gölümü

sürgün müsün
filizlendin yüreğimde
koparılmanı istemem
koparılmazımsın

sürgün müsün

en acısıydı günlerden
hüzne dolduğum gün
sensizliğin içinde yapa yalnız
hekimsiz ve kimsiz
yürüdükçe ateş düştü yollara

susma konuş uyu kollarımda
düşlerini anlat
yüreğin çavlanlarında yüzdür
yıldızlardan yıldızlar dök

ışısın ortalık

eflatun sokağında
dolaştığım anlar
taşırdığım düşünce
aklıma gelince
araya başka sokaklar girince
-attı beni çok uzaklara