Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yer yarılsa içine gir
uluyup meleklerine
topaklanınca irkilir
soluyup teleklerine

bulutla karış iç içe

aldızlara göster soğuk yüzünü
yerin üstü kadar altını da gör
betonlarla kaplat soğut özünü
yerin üstü kadar altını da gör

uzanıversen de nemli toprağa

yeri yurdu yok
çığlığım yankılanır
kaydı uydu yok
sensiz sular bulanır

uykularımı

alt üst oluşlarından
yere iner gök yaydı
hep var oluşlarında
nere biner gök aydı

kim vurulsa ölürüm

değirmenin taşına
öğütür tek başına
yer ömrünü bitirir
zehir olur aşına

al yanında allandı

yersiz akşamına ansızın tandı
yokluğa gördüğün sevdiğinedir
gizemine toprak vefan vatandı
çokluğa sürdüğün sevdiğinedir

yılların ardına çağırsaydın yar

kalabalık değmedik
çevrende yer var mıdır
alabalık yenmedik
evrende yer var mıdır

bir bakış dalıyorum

haz alışına tepkidir
durduğu yerine vura
dününe dalan etkidir
vurduğu yerine dura

yarasını kaşıyan var

yerden göğe haklısın
telveden koyu günde
baştankaram aklısın
bir yanımla düğünde

duvar çatlağı yarda

2009 odtü mezunlar gününde
gençler kırlangıçlar gibiydi
kırlangıçlar odtülü gençler gibiydi
çığrışıyordu her iki grup
gençler yerde
kırlangıçlar tepedeydi