Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

takıldığımda ağına ağlayınca
kör müydüm görememişim
kızgın yellerde kuruyup ta
savrulan ıslak mendilleri

taşıdık karanlık gecelere günü

sızıladı sancıdı
ağladığına yansın
özüledi incidi
dağladığına yansın

geleni gideni yok

yan yana notladım
geçen günleri bir bir
düşledim uzunlamasına
yıldızları sayamadım

geceyi soyamadım

asmalı bağına gülü doldursa
ayağında tozu yapışır yere
yoluna uğruna köle oldursa
kayağında buzu yapışır yere

gördüğü insana neler sorayım

yanı başında durdum
sevindim sevilendim yar
sonu başında gördüm
evindim evlendim yar

yaradana ant olsun

dönüşsüz olsa da
sancılı düşlerde kalmadan
yeni süremlerin ardında
umutlarını aya yıldıza bağlasan da
yıldızlar kaysa da
elle tutulmaz düşkırıklığına sığınma

yarımı kaldı
anlattığımız öykülerin
gençliğimiz sisler içinde
yanık kavalında çoban şevketin
deliliğinde saklandı

Yasa dışı edindin
Şiirin kökeninden
Soluklandın epeyce
Gün görmedin aylarca

Güneşe karşı durdun

suda
yaşamın tutusunda
saklanan düşler
gülümseyişindeki ışık

gölgende mutla

yakına geldiğinde
içim kabarıyor
taşikardim artıyor
söyleyeceklerimi
unutuyorum birden