Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

üşütmeye başladı eylül
on ikiye kaç var daha
kış moruyla patlıcan moru
arasında dudağında kalınlık

nice çukurlar açıldı kapandı

o yüz senin yüzün değil
yapay gülücük başkasına yaraşır
çaylak gülüşü karga ötüşü
birbirine karışır

oyun oynama benimle

perdeleri çekili
oda ışıkları parıldayan
yıldızları ışıldayan
akşamı dolmuş evler içinde
doğurgan geceler

düşününce
seni bilir gibiyim
ölürken ellerinden tutar gibiyim
ölüme bir soluk daha yakın

düşünümce

sana uydum
seninle uyudum
kollarında büyüdüm
büyüdüm anam

günbatımında

sevincime kanat çırpın
üveyiğim kumrum arı kuşum
iç serçecik şu parmağıma benzeş
sığırcığım karatavuğum
için yaşamın suyundan

bayramda köyde olunca
sevince daldım çocuğum
buram da payda kalınca
sevince daldım çocuğum

ayrılık vakti tez geldi

sevince deli
deli olurdu
olurdum elbet
elbet gelecek

gelecek güzel günler

seviye yansın yürek
içinden küllenmesin
göğünde yükselerek
gözyaşı göllenmesin

bir kıymık koparınca

güllerce aç gönlümde
koksun ilkbahar gibi
meltemle es günümde
bedene dolar gibi

gözden çıkma göreyim