Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ıslak düşünde
güneş doldurmuş güne
burcu buram ter
yavaşça çekilmesi

ay doğar derken

karanlıklar umarsız
karabulutlarla inecek
en ince ayrıntılarına
kıvrımlarına dek
yüreklere hüzün sinecek
avunacak mıyız

yaylanın çimeninde
ayağın yemeninde
el ettim de gelmedin
anladım deneninde

yaylanın çimenleri

yaylanın hırçın gülü
suskun kaldım dilinde
yüreğimin bülbülü
tutsak sevgim elinde

buz tutardı gözlerin

karpuz kabuğuna
düğümlenen zaman
buğulu bir camda
yansıyan ılık ıslar yaz

dağlardan aşan

yel aldı beni
sürükledi öteden
dizimde derman
bin bir çile bezdirdi

ayaz kesiyor

yalnızlığına kayboldum
yel bir adım uzağından
saçında güneşe soldum
yel bir adım uzağından

ıslandı yağmur türapta

sevenler ocağın güller bahçesi
dağının başına bir top çaltıyım
bayrama düğüne güler lehçesi
kayalar başına der top saltıyım

türkü olmalıyım canım dilime

neye yaradı
saklamadı söyledi
dedikten sonra

peki deyince
yoklamadı eyledi

ayağına ser
alkımların rengini
her rengine
ayrı güne denk getir

birine yağmur