Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yitirmişim varımı
dımdızlak ortadayım
dönüşü yok mu
ellerim bom boş

umarsızım

yelleniyor ritimlerle
mutluluk sesinde edilen raks
köy sokaklarında
saldırgan köpek sesleri yok artık

sesleri kesildi sürüyle güdülen

samıt konuşmaz oldu
sarardı göreni yok
özledi saçın yoldu
derdini soranı yok

gözleri doldu saçmaz

ezbere yollar geçtim
tekerlemelerim yok
gereken sözler seçtim
şekerlemelerim yok

ezberleyebilirdim

yok içinden varmayı
duyguları bambaşka
yol üstünden arsayı
harcadığın mı aşka

dudağında dikilen

maviliklerden
sözcükler okusan
yıldızlanıp ışılarken
mavi denizden yosun kokusuna
değse gözlerin

asi yürek tütüyor
öbür yanıma kini
segah gezi ütüyor
bu yanıma sakini

dediğine mi susar

maşallahına dosta
bilince yetmiş olur
yapışanı dar posta
gelince yetmiş olur

yaşamı yaşanır kıl

başka bakışlarda saklanma
bakışınla dokun yeter
sevdiğini söylüyorsun
söyleyişinde kokun yeter

gittiğin yoldan dönüyorsan

suyu sıçrasa da yetecek gülüm
düşünmesi bile ne denli zordur
huyun tarasa da bitecek zulüm
üşenmese bile nedeninden kor

kıyamadığından nasıl kıyarlar