Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hüzünlü bir şarkıda
sol seste kararmışım
bana göre farkıda
durmadan ararmışım

eli elimde değil

tökezledi birisi
yalpalama taşladı
hızmet becerisi
su almaya başladı

donla zıbına karşı

dilsiz ürkek yüreğim
söz kumbarasıydı
taşıyamaz oldu

engellerini kaldırdım
acıya geçit yok

ışınları soğuran deniz merhaba
güneşten öte yola
değer mi gözlerin

yapraklarında kıpır kıpır
sallanan yele

azabında sevebilse
gün sızısında süzülebilse esin
acıklı düş ardında gülebilse
sorulan yolu bulur insan

bulanık duygularında

göklere perde yetmez
melekler kıskanmasın
akgülüş nazar etmez
melekler kıskanmasın

ağladıkça olgunsun

mavi gül bahçesinden
bana mavi bir gül ver
benden başkası görmesin
bana mavi düşlerinden söz et
okşa beni maviş ellerinle
bana mavi bir şiir söyle

migrenim birden girince
karanlıklar arıyorum
çatkapı içe dalınca
yarenlikler sarıyorum

başımın tatlı belası

koşma
yavaş yürü
uçuracaksın
çifte sunayı

mahzun kalacak

ne çileli başım var
volkanlarda yanarım
balkonlarda donarım
bin bir türlü aşım var

düşünür iken derim