Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nergiz dalında
açan çiçeğim
gelen baharın
öncel muştusu
tanı

yazda kışı yaşarken
yönde yolu koşarken
öpücükle coşarken
ne yandasın sevgili

ateşine kapılıp

neydi o günlerimiz
otuz yıl baştan başa
ışılanır içimiz
atladık taştan taşa

mutluluğu paylaşıp

savaşa tutuşmadan
son kez düşünüp
barışa zorlamaktır
insanlık adına aşkla

bağlanmaktır sevgiyle

çekip gittin
kırmızı bir çizgi
yitikliğinde
acılı uykulara
saldım düşlerimi
ağladım doyasıya

titriyorken yüzün
bulut kaynıyor hüznün
ağlıyorken bulut
duman içinde gözün

bölük pörçük uyku

şiirler babasız sözcükler yetim
tertemiz çiçeğim türkçe niyetim

yeteri anlatsa sözcüğü suskun
dilimi donatsan tutulur uskun
yüreği damıtsa dağılır puskun

alıp kaçacak
elde avucumda ki
ne var ne yoksa
aklımı kaçıracak

tanı tanıma

umutların üstüne
kar yağdı
belki yine yağar
bir kardelen gibi
dirilir yeniden

acıyor içim
ırağa baktığımda
çocuklar için
kuyu karanlığında

yoksul ve yoksun