Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yarımı kaldı
anlattığımız öykülerin
gençliğimiz sisler içinde
yanık kavalında çoban şevketin
deliliğinde saklandı

dönüşsüz olsa da
sancılı düşlerde kalmadan
yeni süremlerin ardında
umutlarını aya yıldıza bağlasan da
yıldızlar kaysa da
elle tutulmaz düşkırıklığına sığınma

neyim kaldı Köln’de
yırtılmış yüreğimden
babam amcam az ötesinde talip hocam
koca yılları yitirilmiş
ateş ırmaklarından geçti
aktı sel gibi önümden

olurun olmazın
daniskası gazzede
vahşet
facia
cinayet
bombalar melanetler

Karabasan uykularda
Düşümde yansıyan
Gülümserliğin
Bugüne düşürdüğü
Sevgi özleyişi

takıldığımda ağına ağlayınca
kör müydüm görememişim
kızgın yellerde kuruyup ta
savrulan ıslak mendilleri

taşıdık karanlık gecelere günü

duygularımı
alıp götüren bulut
sevdalarımı
çalıp götüren yeller
yalnız koymayın beni
yarsız saymayın beni

yasak meyveydi elma
yedi iremden oldu
yarım ver gönül alma
dedi veremden öldü

seyre daldı turnayla

eylül bey gibiydi hem
yanmadı dayanmadı
hanım hanımcıktı dem
yunmadı soyunmadı
ilk seviydi sevgilimdi oysa
eylülde bir olduk

düşüm
umudum
çevren çizgim
kızıl tan
aydınlığında