Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

deniz çıldırmadan
sakin düşünüp anı
başlamalı hani
gecelerden ürkerek
kükremesinden kork

hüznüne kuruyan yaprağı unut
yere düşer özün savrul yelinde
güzüne koruyan toprağı donat
sere düşer közün kavrul elinde

dalından kopunca suyu karışır

gelincik alı
dudağından korlaşır
yanağında söz

kulağın da tıkasan
beter mi derginize
çolağın da yıkasan
yeter mi verginize

kendine sözü geçir

alıntı öykü
titredi sokulunca
anında yandı
alazlar dökülünce

sarmaşık dalı

sevi destan mı
düş müydü gerçek miydi
kapıyı çalsa
hangice zamandadır

sevilmek nedir

zorluğuna dur
izini sür dokunsun
çaltı dikeni

gece gündüz sevide
gözü körde neylersin
samanlığı evide
özü darda neylersin

giy kavuş yeleğini

çok uzun yıl bekledim
ömür böyle geçecek
yıllara yıl ekledim
ömür böyle geçecek

otursamda oturmaz

vur sazın teline ozan
bir nefes ilerisi ölüm
hazan süremi yakıp kavuruyor
yaşlı genç ayırmadan
dünya malına kanmadan