Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ölüm kokulu gecede hüznün
gözlerinden yaşlar kayıyordu
yalanların arkasından çıkanı
aklın karışık sal göz yaşlarını

kanayan yarada kapanmazlık

ay karanlığı tünerken saçlarına
ayakların yorgunluğu düşer kaldırımlara
bulutlar hıçkıra hıçkıra ağlar
ıslanır ay karanlığı saçlarında

sığın kollarıma

apartman kapısı
ıslık çalıyor
yağmuru bereketi
muştuluyor

bulutlar ağlıyacak

gitseniz kalan şeyler
canınızı yakacak
ürküp korksanız
insanlığa baksanız

yüzünüzünde ki hali

yağmurlar yağar
kirpiğin uçlarına
sen de evince

solum sobeli
sağıma düşende yok

yürek selinde coşar sevdamız
sevi yansılanır gözbebeğinde
ilkyazlar gelir
güz unutulur
yapraklar capcanlıdır

ya mavi kal
gözlerimin derinliğinde
ya pembe zakkum dalında
dağıl gözlerimin ağırlığından

ya dokun dudaklarıma

çığlığımın gülümsemesi mi
bir yıldız ışıması seher yelinde
serçe ürkekliğinde
fesleğen kokusunda

umutlandım yine

deniz dalga vurunca
dalga birden durunca
ben ne yapabilirim ki
yalnızlık kudurunca

evde bayram olunca

söz ola sözden geri
sözü söz sözden beri
en güzelim değerlim
söz başımdan ileri

testi testiye değdi