Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne çileli başım var
volkanlarda yanarım
balkonlarda donarım
bin bir türlü aşım var

düşünür iken derim

buruk bir yalnızlık
sardı benliğimi
dindirmez mi acımı
yürüdüğüm sokaklarda
kaldı ayak izlerim

dokunmayasın hani
dağlarım yüreğinde
türkü söyle külhani
bağlarım gereğinde

bir başına kalmasın

Nerdesin dost
Gittin gidişin o gidiş
Ne zaman dönersin
Yolların tıkandı mı?

Nerdesin dost

ağaca döndüyse dalı olurum
çiçeğe dönerim seni solurum

nedensen dardayım

çiyim kırağıyım yakan güneşte

yürekte telim kopuk
güneşten salgı aldım
sürekte delim kopuk
inişten belgi aldım

sevdayı serpin çöle

ne olduğu belirsiz
delimizi taşlatır
maliyeye gelirsiz
elimizi boşlatır

alın terini silmez

ne olduğunu bilsem
gece yarısı yolda durmadan
giden bir otobüs yolculuğu
eşimle birlikte indik
bozkurt bucağıydı o zaman

göz göze gelemezdim
boğa gürlerdi ses tellerinden
dehşet marşlar saçıldı
ürktü yüreğim

göz göze gelemezdim

düşler sorgular beni
viranda neler saklı
beden yargılar beni
oranda neler saklı

her taş dibi anılar