Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

acı bölünce biter
sevgileşir çoğalır
diken güllere döner
0d külleşir dağılır

gözlerin içi güler

dahası ne istesem
dalda salınır gibi
başkasına islesem
balda kalınır gibi

tatlı söze avunup

gittiğin yerden
kara gülücük kaldı
alın çatından

nasıl yanıldın
kendine doğan günde

böcek bile
bulur yuvarlar
böcek olamadın
bir b.ka yaramadan
suya sabuna dokunma

gelmeyince yar
gün pencereni bekler yine
akşamları karşı köşede
gece çöküyor üstüne
aklını başına
kulağının dibine

sevdiğimi haykırdığımda
korkudan sinecek delik yoktu
yelde balkıyan suyuna soktu
dalında çırpıntı kırdığımda

devrildik bulut kümeleri gibi

içlenince düşünce
renklenir alkımlarda
sessiz ıslak deşince
renklenir alkımlarda

gecenin tinselliği

salıncak sarkaçınga
salınır durur beden
yel nerden gelirse
ayazlar poyraz seni

ayağını taş alsa

yağmurla doğayı pakla
arındığından rahatsın
içinden hüznü kapakla
barındığından rahatsın

oynanacaklar var mıydı

aldırma ağam
gülümseyişine iz
düşürme emi
bende kalıncaya giz

kırılan yürek