Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kutluluğunda yedim
sonsuzluğunda dedim
yaşamandan ilacın
susuzluğunda kedim

emek verip sevmişse

güç solur yaşam
köşe başı tutulmuş
olurken akşam

okşanmayı özledim
yaşamayı gözledim

yaşamayı sevince
içim sımsıcak eser
gülüşünde devince
soğuğu bıçak keser

kolunda soluğuna

yaşanmışlık anısına
süremlerinde değişir
sağırlığındadır taşır
ağırlığındadır taştır

dam örtülü evlerinden

ahtın duyan olaydı
taşardın taşıraydın
gönle erinç dolaydı
yaşardın yaşaraydın

gamla doğdum yaşadım

olası düşlerle
yüreğini yorma
dost her an
dost özlemindedir

seher yeli

deşince musa
yitirdiğim sokaklar
düşünce usa
zehir kusar şakaklar

barutu yalar

loş ışığında
buz sokağı geçerken
buz gibi bir bank

boş bakışında
ahşap masada bardak

yarını olsun akşamın
sisli buluta kapanmasın
gözlerinin kapağında berk
yaşasın yüreklerde
öldürmesin körelmesin

yol çizgisinden uzar
hazır akşam yemeği
yaşamı sevinç bozar
sevgim olsun emeği

pekmez gibi kızılda