Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

maşallahına dosta
bilince yetmiş olur
yapışanı dar posta
gelince yetmiş olur

yaşamı yaşanır kıl

seviye
gerçekten
gereksinim
duydun mu
öykünme miydi

seherindeyken
ellerim duadayken
kelebeğe bak

yıkık içinde
soluğunu duyarsın

yok içinden varmayı
duyguları bambaşka
yol üstünden arsayı
harcadığın mı aşka

dudağında dikilen

yelleniyor ritimlerle
mutluluk sesinde edilen raks
köy sokaklarında
saldırgan köpek sesleri yok artık

sesleri kesildi sürüyle güdülen

samıt konuşmaz oldu
sarardı göreni yok
özledi saçın yoldu
derdini soranı yok

gözleri doldu saçmaz

ezbere yollar geçtim
tekerlemelerim yok
gereken sözler seçtim
şekerlemelerim yok

ezberleyebilirdim

yitirmişim varımı
dımdızlak ortadayım
dönüşü yok mu
ellerim bom boş

umarsızım

yorduğu yetme miydi
ay gibi yuvarlarım
sorduğu etme miydi
yay gibi kuvarlarım

dili döndüğü kadar

martılar çığrışırken
yel yellensin çarpınsın
kumrular sevişirken
el ellensin çarpınsın

dalgayla boğuşurken