Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğinden sil hamı
duyup yaşa at gamı
küser damdaki oluk
seyredip kesme çamı

yüzyıla anca büyür

dudağına yavandır
sevgisizlik yeterse
acı uzun havandır
bilgisizlik beterse
yol gösterin gecemden boşa
saldığından beri ağrır çilesi bitmez

yeri göğü inlerken
zamanı solur çiçek
acısında mı erken
amanı bulur böcek

elimden uçar gider

sancıyor yine
gözlerim dolu
taşacak ırmak
yerinde sayıyorsun

ağlar çocuk

mavi bir göğün
ak ezgisinde duygu
kasavet dürüp
sevi sarılıncaya

umudu karıp

çamaşır yudum
günlü odaya serdim
tezce kurusun
kapıdan geçiyorum
göreni olur
yeren olur söz olur

seviye
gerçekten
gereksinim
duydun mu
öykünme miydi

seherindeyken
ellerim duadayken
kelebeğe bak

yıkık içinde
soluğunu duyarsın

martılar çığrışırken
yel yellensin çarpınsın
kumrular sevişirken
el ellensin çarpınsın

dalgayla boğuşurken

şaşırıp kalır mısın
sevi kapı çalınca
taşırıp alır mısın
sevi kapı çalınca

tumturak solar mısın