Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayakları dam
yüreği kekik kokar
kaldığı köyden
bahar toplayıp çıkar

eylül düşünce

ıslanmağa gelmiyor kördüğümde
çalıyor yere migren taşlar gibi
yağmurları almıyor gördüğümde
kalıyor zere dirgen kuşlar gibi

iliklerimden değin sırılsıklam

sessizlik çöktü
erkenden denizliye
hüzzam sesleydi
aradan sıyrılışı

dize dolusu

karaçıbanlar çıksın
olmadık yerlerinizden
kaşıdıkça irinleri
katran karasına boyasın
ciğerlerinize dayasın

yücede yanan ateş
alevinde yağmurun
uykusuzluğuna eş
gözkapağı mahmurun

yüreğinden sevdalı

toygarı uçarsa nehri geçerek
yücelerde gönül elim açarım
yanışına yavaş tehri seçerek
yücelerde gönül elim kaçarım

gülde gül salınır naz edişine

ışığın topraktan şafağa yığdı
yücesinde gelir yaylaya gelin
kavuşma anında gözüne sığdı
yücesinde gelir paylaya gelin

gönülden geçeni görse ne olur

bencile ağzına tükür
geriden bakması için
çıkası yoluna şükür
nereden akması için

eğitilmesi mi gerek

tüm kış baş ağrır
cam açılır dışlardan
bahar kokusu
küllenir dudağından

gece yarısı

boşluğuma saldıran
yetkisizliğinde mi
tene dolan baldıran
etkisizliğinde mi

türküsünü söylese