Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

buramda düğümlenmiş
ahların sızısında
sin taşı mühürlenmiş
alnının yazısında
toprak kına geline
yürek değer eline

yüzün gülün etkisinde
gözlerinde düşün çalıp
uyunduğun katkısında
sözlerinde kor sır çalıp

bakışından sızar güneş

öylesine sözcükler
her ana dile düşer
söylesene özcükler
zamana hile düşer

katlanırsa esen yel

akşam olunca
bekle kule yanında
tütsüsüz büyü
uçurum büyümesin

masal anlatma

ay dedi
ay doğdu yüzüme
yıldızlar kırpışa dursun
gözlerinde

sev dese biri

kıllıdır yüzüm
günlük traş olamam
kalemde sözüm

saklıdır yüzüm
araya sakladığım

özlemle geceye dolar mıyım
erken gidersen yoklada git
damda mıyım solar mıyım
yüzümün rengine yabancıyım

korkaklığımda akar mıyım

yeline doldun
dağ bayıra sarınca
eline boldun
kararınca karınca

anıp geçeni

önümüzdeki
dün gidendi değil mi
nereden gelir

bakma öylesin
derine düşmeyesin

yokluğundan sırıtırdı
zamanı gelince bekle
çokluğundan kırıtırdı
zamanı çelince tekle

dilimde tüyü bitince