Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güzellik sarsın çevreni
özlensin sevda çiçeği
sevgi kaplasın evreni
özlensin sevda çiçeği

heryanındadır rengârenk

gece karanlığımda
sen gelince
ay güldü
ışıdı yıldızlar
üşüdü dışta kalanlar

perdeyi aç başlasın
ebabiller taşlasın
eli ne derse desin
yüreğinde haşlasın

boyuna batsın ufak

denizliye nar yağdı
sessiz gecelerdeydi
hasedine kar yığdı
izsiz acılardaydı

ağır eprir terlerken

sokak ortasından susuşun neden
olmaz deme canım olmazı olmaz
ay kaportasından pusuşun neden
olmaz deme canım olmazı olmaz

kıştan geçti ömür derdi baharda

güne güneşe dönüp
mum olup erisen de
doruk dalına konup
özlemde serilsen de

kudreti kaleminde

duyar mı sesini kime söylesen
üzüntüye dolar gündüzün gece
cayar mı sevgisi gönül eylesen
üzüntüye dolar gündüzün gece

fesleğen ağlıyor güller içinden

yan yarım gölge
yarı yüzüm ışıkta
aradaki kuz
ansızın kalkıncaya

çok geç olmadan

ay ile oynaşırdı
tuttu tutacak gibi
dam ardı kaynaşırdı
yuttu yutacak gibi

yeşil tepenin moru

bakmasan olmaz mı
ne görürsün bilmem
zemheri ayazındayım
üşüyorum

bakmasan olmaz mı