Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dostluğa mı bürünmüş
postun içinde midir
puştluğa mı sarınmış
kastın içinde midir

neden usum karışık

kime söylesem kime desem sizleri
anlatılır da yalnızdır köy evleri
yumuşacıktır köyün havası ılık
isyanıma gem uçar gider stresim

bir darılır da bir barışılır köyde

sokak ortasından susuşun neden
olmaz deme canım olmazı olmaz
ay kaportasından pusuşun neden
olmaz deme canım olmazı olmaz

kıştan geçti ömür derdi baharda

kuş
ötsen
rengine
denginedir
üflediğin ses
ğ/yumuşak ge olur

güne güneşe dönüp
mum olup erisen de
doruk dalına konup
özlemde serilsen de

kudreti kaleminde

özden bal yapar
çiçeğe konan arı
yağmurla yıkar
sana koştuğum kırlar

yeşerir ekin

duyar mı sesini kime söylesen
üzüntüye dolar gündüzün gece
cayar mı sevgisi gönül eylesen
üzüntüye dolar gündüzün gece

fesleğen ağlıyor güller içinden

yüreğim ister
çile çeken dostunu
yüzeyden sevip
kapat dünya üstünü
seni üzer bütünü

güzellik sarsın çevreni
özlensin sevda çiçeği
sevgi kaplasın evreni
özlensin sevda çiçeği

heryanındadır rengârenk

bakmasan olmaz mı
ne görürsün bilmem
zemheri ayazındayım
üşüyorum

bakmasan olmaz mı