Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

büyüyebilsem
tutabilir mi elden
boşuna mıdır
yalnızlığıma yanar

zamanla birlik

yokluğunda yitirdim
seslice düşündüm hep
çokluğunda getirdim
ister sevdan ister tep

ortaya döktüğün şey

sırılsıklam sarıldım
düşe daldım bilirsin
yüreğinde derildim
eşe daldım bilirsin

kavak yeli başımda

ay yüzüne düş
tümceler toplanırken
yıldızlar güdüş
tümü hesaplanırken

göçmen konaklar

silinirken yaprağı
akıp giderken zaman
bilinirken toprağı
yıkıp giderken zaman

geceleri değişmedi

teninde tüter
etkilendiğim anda
yenden beter
yaram acıdığında

gözlerimde gör

bulanan nedir
suyun arılığında
susmayan dilim

ırmaktan geçen
gölgelerin içinde

karanlığından sıyır
şehir kilitlenmeden
sağır olana duyur
şiir bulutlanmadan

her şeye çıkmış izin

sevinin anlamı olmalı
dökülen tel
ömrüne bedel
bir çizgide dizilemez
ninniler boşa söylenmemiştir

içime düştü soğuk
yanamadım üşürdüm
sesim soluğum boğuk
sunamadım taşırdım

dizeler benliğime