Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sırılsıklam sarıldım
düşe daldım bilirsin
yüreğinde derildim
eşe daldım bilirsin

kavak yeli başımda

karanlığından sıyır
şehir kilitlenmeden
sağır olana duyur
şiir bulutlanmadan

her şeye çıkmış izin

bulanan nedir
suyun arılığında
susmayan dilim

ırmaktan geçen
gölgelerin içinde

sevinin anlamı olmalı
dökülen tel
ömrüne bedel
bir çizgide dizilemez
ninniler boşa söylenmemiştir

dalgalı denizden öte
yüreğine buruk ezgi
tutkuya erişten tüte
ereğine duruk sezgi

ayağa kalkabilmişe

yokluğunda yitirdim
seslice düşündüm hep
çokluğunda getirdim
ister sevdan ister tep

ortaya döktüğün şey

akılsız başınla bakınca düşün
dağları yücede utanmadan çık
olanca yaşınla yakar gülüşün
bağlarına gelir utanmadan yık

doyuncaya sevdin neyi istersin

silinirken yaprağı
akıp giderken zaman
bilinirken toprağı
yıkıp giderken zaman

geceleri değişmedi

teninde tüter
etkilendiğim anda
yenden beter
yaram acıdığında

gözlerimde gör

ay yüzüne düş
tümceler toplanırken
yıldızlar güdüş
tümü hesaplanırken

göçmen konaklar