Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşamaya umudu
sevdadan yana çıdam
umuduna seviyi
sever miydi sevmez mi

selam gelir ıraktan

için kanarken
yağmura tutulursun
dudağın yarık
asi bir sızı yansır

gözlerinde ki

kuşluk zamanı geçti
uyan çarıklı gardaş
soyguncu seni seçti
dayan çarıklı gardaş

geçilmez çamur yoldan

ucu bucağı yoksa karanlık bir tünelden
bizden öncesi geçen bizden sonrası olan
gözlerinden alışkın yıldız doğar sonucu
yalan oluncaya dek neresinden tanığız

bölüşülen ekmeğin tadı damağındadır

boğulmağa az kaldı
is sardı sis gibiydi
gece kuşlarım çaldı
kızardı pis gibiydi

sıkıntılar bastıkça

el çekildi aramdan
baş başa kaldım şimdi
em çekildi yaramdan
taş taşa kaldım şimdi

yalnızlığıma saydım

beni çağıran
deniz söyledi
dudakları ballanmış
sanki aşı dudu

gün giderken

ağlayabilsem
gölgesinde dururken
sevgilisiysem
sararmış yaprağında

tanelerinden damla

çocuk olduğum
bilinmedi hiçbir an
bindiler sırta
sırıtıp uzattılar

uzattılar hep

neşe içinde kalın
muradınızda alın
gülüşüne bakınca
selamınızla salın

uyunacak zamanı