Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kime söylesem kime desem sizleri
anlatılır da yalnızdır köy evleri
yumuşacıktır köyün havası ılık
isyanıma gem uçar gider stresim

bir darılır da bir barışılır köyde

gün gelir
düştüğüm yollar
sana gelmez
takılır bir dala

gün gelir

manileri döşemiş
bebek bile dişemiş
bağlamamın teline
ayaz yemiş üşümüş

elinde leke kir imiş

düşe dolan rengârenk
gülücükler bir ahenk
bağlamamın teline
sevdasına gelir denk

şiir yazanda duyar

seni içimden duydum
üşüdü donup buydum
bağlamamın teline
sevi türküsü koydum

beyaz gördü gül gibi

sayılı gün tez geldi
bayramın kutlu olsun
dağarcığa söz doldu
bayramın kutlu olsun

dost kucağı baş tacım

suskun ağaç dibinde
durunca yel esmiyor
tanındığım cebinde
yorunca el kesmiyor

sağ elim altı parmak

yolda geçen bile neden soruyor
bırak beni n’olur kendi halime
üstüne düşünüp gönül yoruyor
bırak beni n’olur kendi halime

gözüme akan yaş nehre karıştı

çimende yeşilceydi
sularına çağlayan
nehirledir nilceydi
gurbetine bağlayan

dalların kalem gibi

umut diken terzide
diken oldu tüylerim
bulut mavisi zinde
tiken oldu tüylerim

sessizliğinden açar