Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neşe içinde kalın
muradınızda alın
gülüşüne bakınca
selamınızla salın

uyunacak zamanı

gecenin önü gibi
kuşkular birliktelikten
tan kızarmasında sözcükler
kıpırtısı yok yelin
aşıyordum dingine sessize

anla döküldü
sessiz sildi bitirdi
dost eli değse
varlığına yetirdi

yok geçen izde

umutsuzluğun hüznünde
birbirine dost insanlarla
yapay kadınlarla
dolup boşalan odalarda
yürünmeyen yolların anısı
tutulmaya başlamıştır

beynimde uğultusu
serseme çevirdiniz
burnumun doğrultusu
serseme çevirdiniz

öldürecek bir günde

güzelmiydi bari
cilalı havalı fiyakalı
çevresinde dönenler
para pul ün yıldızlı

gününü gün etti

ömür çürüse
yaşamın tadı gider
kömür bürüse
paşanın adı biter

sevilirliğin

güneş eriyor tanla
çiylenmiş gözlerinde
alaza gülümseyen gül
ana düşen kül sıcacık

gecenin gizeminde

konu bitsin
son noktayı koy
herkes ağzına geleni
ağzına koysun

yutkunmadan konuş

savaşı uzatmanın
anlamı yok
savaşmanın da
acı ve çığlıklar kopmakta
soluğunu tutabilir misin