Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağlayabilsem
gölgesinde dururken
sevgilisiysem
sararmış yaprağında

tanelerinden damla

çocuk olduğum
bilinmedi hiçbir an
bindiler sırta
sırıtıp uzattılar

uzattılar hep

gecenin önü gibi
kuşkular birliktelikten
tan kızarmasında sözcükler
kıpırtısı yok yelin
aşıyordum dingine sessize

neşe içinde kalın
muradınızda alın
gülüşüne bakınca
selamınızla salın

uyunacak zamanı

ömür çürüse
yaşamın tadı gider
kömür bürüse
paşanın adı biter

sevilirliğin

anla döküldü
sessiz sildi bitirdi
dost eli değse
varlığına yetirdi

yok geçen izde

savaşı uzatmanın
anlamı yok
savaşmanın da
acı ve çığlıklar kopmakta
soluğunu tutabilir misin

konu bitsin
son noktayı koy
herkes ağzına geleni
ağzına koysun

yutkunmadan konuş

güzelmiydi bari
cilalı havalı fiyakalı
çevresinde dönenler
para pul ün yıldızlı

gününü gün etti

beynimde uğultusu
serseme çevirdiniz
burnumun doğrultusu
serseme çevirdiniz

öldürecek bir günde