Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dirime bakamadı
ölür halim ne olur
çıramı yakamadı
ölür halim ne olur

sözlerine bakınca

güneş avucunu içinde tutmuş
nereye gidersin beni de bekle
sevgi sıcağında kimi unutmuş
nereye gidersin beni de bekle

yüzünü çevirme altın takayım

kör umut gözlerine saklanmış
yumma gözlerin iyice bak bana
umudum ol yada sal umudumu
düşlerimi ayakların altına mı
başın üstü göklere mi sereyim

vurur telden dirgeni
ahırda birikeni
memet emmi gelince
kaktırma gözükeni

suyu eylemiş avgan

engelsiz bulur yolu
tutar yorulur kolu
sağa sorulur solu
yakar neredeysen gel

yalan dolan yazarı

gereksinince
sarılmak isterim hep
sevecenliğe

kendimle barışığım korku yok içimde
zamanına bakınca batıyor gözlerinden
umudumu silemem çözünürse indimle
özlerinden çıkarsa çığlığın yakar göğü

geceden kara hüzün dağlıyorsa üstüne

elleri cebinde sokağın
yelleri süpürür akşama
çığlık filan çıkmaz bekleme
çıksa bile yutar şehir

bir gariban çocuk gibidir

Akdeniz tuzu teninde
kokusuyla sinmiş
çocukluğun ötesinde
kucaklanmayı isterdi

cam kırığında sırçaydı

sev/sevda/sessizlik
içindendir/dışına vursa
umarsız mı kalır/sessizce kalışında
yakmazda sanıyorsunuz

sus/üstü/çizilse