Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

son yaz yağmurlarında
kor ataşlardayım
sevginle üfleyebilseydin
sinene sarabilseydin
bir şeyciğim kalmazdı

engelsiz bulur yolu
tutar yorulur kolu
sağa sorulur solu
yakar neredeysen gel

yalan dolan yazarı

gereksinince
sarılmak isterim hep
sevecenliğe

kendimle barışığım korku yok içimde
zamanına bakınca batıyor gözlerinden
umudumu silemem çözünürse indimle
özlerinden çıkarsa çığlığın yakar göğü

geceden kara hüzün dağlıyorsa üstüne

çatık kaşını kaldır
gül esmeli her daim
yanıma taşın aldır
gül esmeli her daim

sevdasına yanmışım

aralarında özden
açıverince gülüm
yaralanır mı gözden
kaçıverince gülüm

dağlara taşlara git

gözlerinden yazılan şiire
gecelerimi verdim
kaç gece daha geçer bilmem
düşlerime de girsen
gündüzlerime de sersen

gitme diyorum
üşür titrek sözcükler
yarımca kaldı
gitmek miydi acıtan

gözlerin nemli

sığırcıkları
süzdüm iki akşamla
savruldu durdu
üsküdar üzerinde

yırtar ciğeri

kalktığın gara döner kara treni gördün
korkusuna yanılmış boşuna hayıflanış
sarktığı düş sıkınca batırıp da çaktığın
zayıflanış güzüne yaprağın dökümüne

ekilecek tohumdan kaderin cilvesinden