Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

akşamdan beri
sicim gibi yağıyor
sarınıyordu
usu duyuluyordu

ıslanıyordu

kaç ışık yılı uzar
öfkenin kinin gözlerinden
kaç gece ayaza uyanır
kaç gece beyaza boyanır

kuş tüyleri süzülür

bulut kolunda
dağlar ayak altına
dola boynuma
ırmaklar uzasın hep

denizi doldur

gömdüğün umuduna yüreğine yaldızı
fesleğene kokuya dolunca bir başına
gelir geçer ayrılık uzağına çömdüğün
yaşına akmasın hiç gülüşüne aldanıp

iki yakandan biri gelseydi bir araya

bir çığlık kaynıyor içimde deli
doru taylar geçti sellere deme
poyraza değince ucumda yeli
doğru aylar geçti yıllara deme

arka sokaklardan gelişine dur

deniz dalgası çarpa
maviliğinde süze
hırçınlığından sarpa
kaviliğinde güze

dokuz doğura izi

bakmadığın yer
ısınmışta ter atar
esine değer
fırtınalara batar

yırtılan söze

gözde yağan yağmurda
neden susturulmuştum
yalnız sokak çamurda
ki unutturulmuştum

özlem uzak ve sıcak

gül/güle
gülene/güle güle
gülü bülbüle/gülebilseydi gül
güle güle bülbüle/gülse yüzüne gülsuyu
gülsün gülce güle gülceye/gülcüye gülcülere gülüşüne

çık ortaya saklanma
gecenin karanlığında
ay unuttu görmedi mi
güne başladın mı hemen

gün boyu olacak