Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

deniz olsaydı
denizliden denize
deli yel eser
kan dolardı benize

keyfimiz olur

akşamı
sokak arasında sızınca
delilik kanında çağlayan
yel esince güne çıkıyordu

sabahı

fısıltısız bir gece
güz çarpıntısı yüreklerde
izleri çarpık sarılıkta
yoran bir sürem

izi çizi olmadan tinine doldum

yitik zamanın
bilinmezliğindeyim
kör bir noktada

sarpa saran yol
umarı ha var ha yok

düşe yaprak dalına
bahar dolar salına
bağlamamın teline
sallanır yar alına

dün ağlıyordu hani

kuru sarı benizdi
öksürelim genizdi
bağlamamın teline
bir dalgalı denizdi

kıyıp yüzemiyorum

umurunda değilse
dal budağı salacak
yaşama su dağılsa
uzun boylu olacak

karıncaya sordum

dert üstüne derdi sıraladı mı
yanar ateşinde sönecek misin
sırt üstüne gerdi kiraladı mı
anar ateşinde dönecek misin

üveyiğinden can çığlık çığlığa

karanlıktayım şimdi
gönlünden geleni gör
yağan karla da simdi
kahrından deleni gör

sancıyan yüreğimde

geceden uyumuş sağır sultanım
gözlerinde kara karanlık düşer
özlerine yumuş en yoksul tanım
sözlerinde kara bir anlık düşer

sessizliğinde ır söylersen bana