Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çipiklerim ıslanmış
keçe kundağındayım
hiç durmadan ağlanmış
kültünün dağındayım

kaşlarımda bir gizem

moru moruna
menekşenin moruna
gitmez zoruna
sessiz günde erinçli
mutlulukta sevinçli

fidan yaprağı
humuslasın toprağı
sevgi içine
yerde karanlık hışır
yerde aydınlık taşır

yakamozludur
mavi göğün bulutu
karanlık basar
kuşlar tüner yuvada
yumurtası tavada

yangın sıçramış
dağlarından göğüne
hüznün süremi

özgürlüğümden başka
neyim kaldı verecek
saçın telinden bir tel
neyim vardı derecek

gözüm yaşından dolu

özgürce savrulunca
göğe değer kanadın
yüreğin kavrulunca
nasıl kırmaz inadın
ha gayret yazmalısın o şiiri
yarılmadan yarmadan

yığınla düşüm sardı yüce dağın başına
bulut oldu savruldu özgürlüğüne doğru
alnıma ter basardı gurbet elden taşına
umut oldu kavruldu özgürlüğüne doğru

yıllarca ne aradın yaşanmadan özlemi

alacalı kız
dalından koparılmış
nar gibi kiraz

duvarı sarıp
kelepirden özgürlük
kelepçelenip

çok geç olmadan
pamuk bulutlar uçar