Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yarısı yaza dönük
yarısında kışlanır
bu yıl nedense sönük
yine herkes yaşlanır

erken düştük eylüle

durur yerinde köprü
kudurur altından su
kör değerinde çarpa
yundurursa akarsu

nice zamanda geçer

derince bakış
süremler aynı renkli
dilinde sözcük
barışa mı kenetli

bir martı uçsa

sevdam çoğalır
sancıyan yanımla bir
yanağımdadır
kuru çayların tozu

sular akmıyor

süreme değdi
berekete derildi
usta elinde
sevgilere serildi

kuru ekmeğe

kuru ten kabararak
tozlansın mı yolcuğum
ezberi orda bırak
dolacak mı oluğum

titreyince duru su

kanadında ki sarkıl
maviliğe dağlarken
inadında ters kırkıl
maviliğe ağlarken

örselenen kimliğe

inan
tümcesi tümcesine
seviyorsan kal
sevmiyorsan beni sal

duyguların

mavi seslenişte ozan
yürüyor ordubozan sırtında
ter olmuş avucumdan kayar
toprak kayması
toprak aşınması gibi kent
kayan yıldızlara eş

sarmaşıklar karmakarışık olmadan
bahçeye nilüferler dökülünce de
içindeki yakamozlara sığmayanca
mavilik engin denizlerden sıyrılır

indirme kaşlarını yüreğinde baharla