Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

birkaç dize yetecek
gönlünü almam için
söz ucundan bitecek
gönlüne dalmam için
güneşe koşup
kucaklamalısın

günle çevriliyor sözün

geçtiğin sokak geçilmemişse
anıdadır
indiğin araç gitmemişse
bakışındadır

uzağın yakına getirir türkü
tezene coşuşu gönlüne dolar
güllerde akına bitirir ürkü
hezene koşuşu gönlüne dolar

ağacı altında yağmuru indir

abartısız sevmek istedim
şaşasız yalın kırda bayırda
köşk yalı yıldızlı barklar
bizi bozar güzelim

asfalt olmasa da olur

süremde kavrulurken
çiçekler kıvrılırken
gönül dalında incir
yelinde savrulurken

günü düşmüş özüne

gönül güzlere değmiş
yanmış közlere dönmüş
sevmeyi unutunca
canlıca sine inmiş

sözün kalbe sapladı

senle yaşamak
soruyormuşçasına
gölgemde misin
şahdamarımdan yakın

her seher yeli

gönül kapıldı sana
elim kasılıp durur
olsam sevdadan yana
sana asılıp durur

var yok önüne sersem

özge çiçeğinde canım dediğim
gönül kapım açtım girebilirsen
yüreğim sesinde özün serdiğim
gönül kapım açtım gerebilirsen

yolunu yoluma düğümlesin mi

kestane gözlerin yaşarmadan gel
gönül kapım sana her daim açık
sevgiden sözlerin taşırmadan gel
gönül kapım sana her daim açık

boynunda buruğu kaldır sevdiğim