Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

öncesi ateşten zor
özlem düşe yüreğe
damlacıkta alı kor
sonrasından ereğe

hüznüne dolanası

öncesizliği
bilebilir miyim ki
orman kokuyor
evinin çevresinde

esrir gördüğüm

önce sözü uçurdun
ateşinden köz oldu
sonra özü uçurdun
sessizliğin buz oldu

gece göğsünde uyur

gittin gideli
bu adam hep yalnızdı
ben tanığıyım
önce yanmazdı yandı

yarası azdı

ondan sana sarıldım
can sıkıntısındandır
çıdamından yarıldım
san yıkıntısındandır

bahar dala öykünüz

tazecik sıcak
ekmek gibi kokuyor
yolda salınan
gözlerinden okuyor
sanki halı dokuyor

hep eksik sever
hiç acıkmayan toklu
yeniden düşün
hüznünü düşürmeden
birlikte taşırmadan

karanfillinin
fırfırlı yaprağına
boyun eğişi
sarılı şiirlerin adı
yıldızların kaçışı

moruna inat
kapı ardında durma
ikindi üstü
kilitlenmiş gecede
bilinen çığlığında

uzat kendini bana
el ver düşlerime el
yetiştirsen çabana
ötelemeye evvel

damlasına çiğ olsa