Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

elimin içi
karıncalandı yine
gördüğüm kâbus
yüreğime yürüyor

ay pencereme

çakmak taşı göz
gidecek gibi bakar
veda ezen söz
gece ilk karı döker

çok üşümüştük

şakayığına bakınca
sevi dilinde yakmalı
su kayığına sakınca
sevgi ilinde bakmalı

sonundan ayak izine

yığınla düşüm sardı yüce dağın başına
bulut oldu savruldu özgürlüğüne doğru
alnıma ter basardı gurbet elden taşına
umut oldu kavruldu özgürlüğüne doğru

yıllarca ne aradın yaşanmadan özlemi

alacalı kız
dalından koparılmış
nar gibi kiraz

duvarı sarıp
kelepirden özgürlük
kelepçelenip

çok geç olmadan
pamuk bulutlar uçar

akşam sefası
sabahına çıkıp gel
sormadan hemi

çat kapı de gel
çöz yellerin ipini

özlediğim gelir saklıma önce
uzağımda sıla yakanım olur
gözlediğimledir aklıma günce
tozağımda ela bakanım olur

kendime özüme nasıl kıyarım

yıllardır
sevi yolunda
zehir soludum
balı özledim

tuttuğum dal

özlenmez mi hiç
hemi de daha da çok
bir kalemden geç
ama umarı da yok
saplandığı yere ok