Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ay kayboldun ortadan
kimse görmez mi beni
vay ayoldun fortadan*
yele vermez mi beni

mavisindendir gecem

ay karanlığında gel
muştuları doldurun
kalması kime engel
hamlığında oldurun

erke terk edilen birikim

kan ter içinde kalmış
ay karanlık gecede
bir tutam umut almış
ay karanlık gecede

sımsıkı bastı yola

aykırı sevi
kaf dağına serpinti
alkımlarında
eli titriyor pinti

suskun ilkyazı

aykırıya kaçar zaman
inadı üstünde gözü kara
gözüne batar kengeri
ağlamaya avutsun gönlünü

gül yaprağına sarılmış

aykırıya kaçar zaman
inadı üstünde gözü kara
gözüne batar kengeri
ağlamaya avutsun gönlünü

gül yaprağına sarılmış

kim
desem
söylemez
komşusuna
karşıdan gelir
karşıdan karşıya

aymaz herifin teki
aydın olabilir mi
beriki ha öteki
sevip dolabilir mi

ele bulaşmaz mısın

şer söylemedim öğüte
değirmen taşta öğüte
yara saracak hekimi
tut ede salkımsöğüde
bağda boranı kışında
odu yüreği yakışında

bağışlarsa duygular
güneşe el değmede
yağışlarsa kaygılar
tanışa yel eğmede

sıcak haber peşinde