Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yücede yanan ateş
alevinde yağmurun
uykusuzluğuna eş
gözkapağı mahmurun

yüreğinden sevdalı

toygarı uçarsa nehri geçerek
yücelerde gönül elim açarım
yanışına yavaş tehri seçerek
yücelerde gönül elim kaçarım

gülde gül salınır naz edişine

ışığın topraktan şafağa yığdı
yücesinde gelir yaylaya gelin
kavuşma anında gözüne sığdı
yücesinde gelir paylaya gelin

gönülden geçeni görse ne olur

bencile ağzına tükür
geriden bakması için
çıkası yoluna şükür
nereden akması için

eğitilmesi mi gerek

hangi süreme yanaşsam
yüreğime hüzün alıştırmaları
serçeleri ürkütüyor
usum yılgın beh

çaltılıkta dolanan

yorduğu yetme miydi
ay gibi yuvarlarım
sorduğu etme miydi
yay gibi kuvarlarım

dili döndüğü kadar

ıslanmağa gelmiyor kördüğümde
çalıyor yere migren taşlar gibi
yağmurları almıyor gördüğümde
kalıyor zere dirgen kuşlar gibi

iliklerimden değin sırılsıklam

sessizlik çöktü
erkenden denizliye
hüzzam sesleydi
aradan sıyrılışı

dize dolusu

karaçıbanlar çıksın
olmadık yerlerinizden
kaşıdıkça irinleri
katran karasına boyasın
ciğerlerinize dayasın

sevgiler demetinin
fesleğen kokusunda
dostluğun emetinin
taslayan dokusunda

düş dolu öğütlerin