Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dahası ne istesem
dalda salınır gibi
başkasına islesem
balda kalınır gibi

tatlı söze avunup

gittiğin yerden
kara gülücük kaldı
alın çatından

nasıl yanıldın
kendine doğan günde

öze büyü büyümez
seçilmez sandığım
ateşinden üyümez
geçilmez sandığım

varlığımın çoğuna

şapkası öne eğik
adamlar gördüm
yaşama hakkı
gasp edilmiş midir

şapkası öne eğik

hüzün yükü bindi omuzuma
bir başka tat gönlüme
toprak kokusu istediğimiz
yağmurla birlikte burcu burcu

cıvıltısız köy olur mu hiç

ateş tutar bağrım dumanı çıkmaz
deli dolu düşe say benim yavrum
neşe yutar çağrım gümanı sıkmaz
anlı ansız koşa vay benim yavrum

varındı yoğundu sarman gerekir

özünü tutan bulutum
biraz sonra başlayacak
sicim gibi oklar kutum
hedefinden taşlayacak

gözünü yutan gökyüzü

Erik çiçeğe durmuş çağlası yakın
Çoğa varmaz dişler kamaşır

Alev köze dönmüş düştüğü yer
Yanacak sucuları yanaşır

sardı gurbet yangını
teli keser özlerken
bulursun git dengini
eli basar özlerken

adını andıkça dost

özledim onca yıldır
köyümden ayrıyım
havası suyu dağı taşı
gözlerimin önünde

bulgur göndermişler