Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

torbaya koy anadolu şehirlerini
birisini çek rastgele
paris arka sokaklarından
pek te farklı değil

renklicedir

gecelerde zindan duruşu
ören yerlerin ürpertisinde
alışkını olmadığım gonk vuruşu
dom tapınağında gizemlerine
uçuşturur bakımlı duruşu

sessizliğe düşlerindi
kuşkanadına çıdamı
gölgede gülüşlerindi
kuşkanadın açı damı

alçalırsa yük seçinde

kuş kanadına yoksun
naylon oyuncaklardan
bulut sarmalından sun
renklice sancaklardan

coşan ırmaktan kaçak

ay düşünce
dalgalandı deniz
bürümüştü ayaz
gülüşünce

yarım yüzüne

geceden bittik uykudan
kuşluğunda gelir belki
soyunur nice soykadan
kuşluğunda bilir belki

takasta kalınca sordu

küsme barışa zeytin dalı var olsun
can yaşadıkça soluğa duyar olsun
yaşa vurulsun iş göremeyen asa
musa elinde dostluğa ayar olsun

yarıldığına bin pişman kızıldeniz

yakaladığım sevinç kursağımda kaldı
kayada tuz parçacıkları gibi parlasın güneş
küstüğünden beri
başlangıç yılında hüznüm
kim bilir kaçıncı yılında

küsmüş telli yarim
neden sırt dönüp yatmış
neden uzamış
neden gözlerin kaçırmış

küsmüş telli yarim

kuş uçar sürüngene düş uçurtur
gülüşü yaşanmaya değer
yel çiçeği güçlendirir
birbirine alır verir
güne ilkyaz doğunca
kuş olur uçar mıyım